Damar Sözler

Kırk bin kere kırsam da hüznümün aynasını. Kader karşıma koyar hep bıkmadan aynısını.

Her gün aklımdan geçiyorsun insan bi selam verir.

Sevdiklerimiz üzülmesin diye içiniz kan ağlarken bile tebessüm edebilecek kadar güçlü olur seven insan.

El sendedir dil sende diken sende gül sende. Her an imtihandasın ağlasan da gülsen de.

Vedalar gözleriyle sevenler içindir. Çünkü gönülden sevenler ayrılmaz.

İnsanların seni en çok sevdiği zaman onların işine en çok yaradığın zamandır.

Kıyamam dediklerimiz bizi ince ince kıyıp pembeleşinceye kadar kısık ateşte kavurdular.

Tek ihtiyacım birazcık sen.

Zihinleri kapalı olanların en büyük problemi ağızlarının daima açık olmasıdır.

Sen benim en doğru yanlışım. Tövbesi olmayan günahımsın. Uzak duramadığım yasaklım en açık ettiğim saklımsın. Sen başımdan giden aklım severek çektiğim ahımsın.

Ey gönlüm bilmez misin gözler sebepsiz yaşarmaz dudaklar sebepsiz kurumaz gönülde bir dert olmadıkça kimsenin yüzü sararıp solmaz.

Gerçek şu ki hayallerimizdeki insanların hayallerindeki insanlar değiliz.

Ruh her zaman kendini nasıl iyileştireceğini bilir. Esas zorluk zihni susturmaktır.

Özlemek denmez buna bunun adı yangın.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen ben şimdi aşk karınla sana ne şiirler yazarım.

Sevdanı bulutların üzerine yazmışsın. Yağmur olarak dökülüyor gözlerimden.

Ey sevgili heyben acıyla dolar da nefes alamazsan gel. Huzur bulacağın kıyılarım senindir. Umutların solar kurur da su bulamazsan beraber sulayalım gözyaşlarım senindir. Kanadın kırılır da maviye uçamazsan ne güne duruyor al kanatlarım senindir. Çaresiz çilelere bir umut bulamazsan kendime ettiğim dualarım senindir. Mevlâna

Sevmek zahmetli iş bu zahmete katlanamayan yaşadım desin ama sevdim demesin.

Canımın içi sen hangi şiirden kaçıp geldin yüreğimin orta yerine?

Geçen gün arkadaşlar meyhaneye gitti. Gamsız almadılar.

Boğazımda kalan mutluluğu sırtıma vura vura çıkardılar.

Öyle olmuyor be çocuk. Ben de çok geç öğrendim. Kimi seveceğini seçemiyor insan.

Halden ala halsizliğim sözden ala sessizliğim. Ben seninle olduktan sonra umurumda değil kimsesizliğim.

Sus be yüreğim bende biliyorum özlediğimi! Sus ki bilmesin özlediğimi!

Ne iş yaparsın sen dedi. Hamalım dedim. Nasıl yani dedi. Elimden tutmasını bilenin yüreğini taşırım dedim.

Yalnızlık yazarsın da düzelten olmaz. İşte o zaman yalnızsındır.

Çıkartın sigaraları, bu gece hayal kuracağız.

Ben ölseydim, o belki ağlardı. Ama o ağlasaydı, ben ölürdüm. Özdemir Asaf

Sen benim en güzel hislerimsin.

Gitme zamanı gelmişse dur demenin zaman geçmişse dön demenin aşk bitmişse yeniden demenin hiç bir anlamı yoktur.

Farklıyız güzelim birbirimizden apayrı dünyanın insanlarıyız tek suçu sevip de yaşamak olan bir anlık hevesin kurbanlarıyız.

Seni seviyorum diyen sözlere değil senin için ağlayan gözlere inanın.

Gece uyuyamayan insanların gündüze sığmayan acıları vardır.

Hâlbuki ben onun düşmekten korktuğu uçurumun dibindeyim.

Saç diplerimden tırnak uçlarıma kadar kırgınım sana.

Ve şükür. Tefekküre duran derviş gibi narin. Sızı ince yara derin.

Ağladım ama belli etmedim haykırdım ama isyan etmedim çaresizdim ama asla pes etmedim sensizdim senden de gitmedim.

Sen benim hiç bıkmadan saatlerce seyre daldığım tövbe tutmayan en tutkulu sevdamsın.

Utanılacak bir şey değildir ağlamak yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı.

Misafirin çocuğu gibiydin. Geldin dağıttın ve gittin.

Dil susarsa bi çare lakin yürek susarsa ne çare.

Gece en karanlık ve ebedi göründüğü zaman gün ışığı en yakındır. Her gecenin bir sabahı vardır.

Sonra geldin güldün papatya tarlası oldu çorak topraklar.

Gönül almayı bilmeyene ömür emanet edilmez…

Gidene üzülme sevse gitmezdi. Gelene sevinme o da başkasından geldi.

Düştüğünde yanında olan değil kalkman için el uzatandır. Unutma.

Yüz kere yere düşmüş olayım; başkalarına çelme takan biri olmayacağım. Ben kazanan değil, insan olmak istiyorum.

Güzel bir gülü güzel bir geceyi güzel bir dostu herkes ister. Önemli olan gülü dikeniyle geceyi gizemiyle dostu tüm derdiyle sevebilmektir.

Bazen doğru olanı yapmak için en çok istediklerimizden vazgeçmememiz gerekir. Hayallerimizden bile.

Mesele aklın kabul ettiğini kalbe anlatabilmekteydi. İşte onu beceremiyorum.

Bazen en uzun yolculuk iki insan arasındaki mesafedir.

Ağaçtan meyve bekliyorsan dalını insandan sevgi bekliyorsan güvenini kırma.

Manzarası sen ol gözlerimin, her baktığımda yeni mutluluklar göreyim.

Aslında söylediklerimden çok sakladıklarımda gizliyim. En iyisi anlamak için konuştuklarımdan çok sustuklarıma kulak verin.

İnsanlar kırmızı güllerin peşinden koşarken altında ezdikleri papatyaların farkına bile varmazlar.

Çok pahalısın ulan mutluluk.

Oksijeni bilmem ama kokun şart.

Tanıdığımıza pişman olduklarımız çoğaldıkça yeni tanışacaklarımızdan korkar olduk!

Ne yormak istedim seni. Ne de yormak kendimi. Çok çalıştım gitmeye de kalmaya da. İkisi de aynı acı ikisi de rezil. Daha öncede gitmiştim ama böyle kalarak değil böyle kalarak değil.

Cesaret illa kükremek değildir. Bazen gün biterken usulca yarın yeniden deneyeceğim demektir.

Beni yokluğunla savaştırma. Kaybederim.

İnsan geride bıraktıklarını özler elinin altındakilerden sıkılır ulaşamadıklarına tutulur ve ulaşılmaz olan hep aşk olur!

Bu ayrılık adil değil kokun ben de, aklım sende kalıyor.

Gönül yorgun düştüğünde yürek dilsiz kalır.

Şairler şiirler yazıyor, ressamlar resimler yapıyor ve biz ozanlar türküler söylüyoruz. Peki, bütün bunları niçin yapıyoruz? Dünya alışkanlıktan değil de, sevgi ve mutluluktan dönsün diye.

Tutacak el bulamazsak bizde elimizi cebimize koyar yürürüz. Sıkıntı yok.

İnsanın en büyük hatalarından biri de doğru zamanda yanlış kişilerle doldurmaktır. Charles Bukowski

Aşkın hikâyesini durmaksızın feryat eden bülbüle değil. Sessiz sedasız can veren pervanelere sor.

Aşkın her halini gördüm artık ne hali varsa görsün.

Üşüdüğümüzde camı kapatmak kadar kolay olsaydı keşke sevilmediğimizi anladığımızda o kişiye yüreğimizi kapatmak.

Güzel derlerdi çocukken aşka, sanki uçarmış tutulan aşka, anlatılanlar başka, yaşanan başka, bir daha sevmek için, heves mi kaldı.

Elimdeki resmin yerine kendin olsaydın. Olsaydın da benim yine derdim olsaydın.

Dön bak arkana yeğen gitmez dediğin kaç kişi yanında.

Ben düşüncelerimi diğer insanların fikrini değiştirecek diye paylaşmam. Ben düşüncelerimi benim gibi düşünen insanlarla yalnız olmadıklarını bilmeleri için paylaşırım.

Ey yar! Seninle ölmeye geldim. Ateşsen yanmaya yağmursan ıslanmaya soğuksan donmaya geldim.

Boynu bükük duruyorsam eğer içimden öyle geldiği için değil yüreğimden gidenler olduğu içindir.

Ne bileyim be sevgili. Öyle güzel baktın ki gözlerime. Sevmek değil ölmek geldi içimden.

Özlerim ben seni seninle bile, vuslat mı hasret mi adını sen koy, aşkınla yakıp da düşürdün dile sevgi mi nefret mi adını sen koy.

Aslında insanlar seni hayal kırıklığına uğratmıyor. Sadece sen yanlış insanlar üzerine hayal kuruyorsun. Montaigne

Dalında son bir yaprak olmaktır yaşamak ve asi rüzgâra direnmektir. Fırtına koparken bile ağız dolusu gülebilmektir her şeye inat.

Yeri gelir sevdiğin kişinin yaşadığını bile bilmek sana yeterlidir.

Şu geniş dünyaya sığmayan gönül, bir odaya kapandı kaldı.

Özledim diyorsun mektubunda. Sadece kuru bir özledim mi yazdı yanık yüreğin.

Eğer aşk yalansa acısı neden bu kadar gerçek.

Mevla’m görelim neyler. Neylerse güzel eyler.

Beni yıpratan hayatın kahpeliği değil insanların sahteliği.

Sorun ne olursa olsun kalbinize her şey yolunda demelisiniz. Çünkü kalbiniz hassastır ve sözlerinize çabuk kanar.

Aklıma yuva yapıyor gülüşlerin.

Kötü günde katkısı olmayanın iyi günde hissesi yoktur.

Sizi hayallerinden vazgeçecek kadar seven bir kalp bulduysanız Allah’tan yeni bir ömür isteyin. Çünkü bir ömür yetmez onu sevmeye.

İlk görüşte mi yoksa ilk gülüşte mi?

“Şurama batan” diyor şair. Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Gelse affetmem diyorsun ama adını duyunca gözlerin doluyor be oğlum.

Seni içimde yaşatmak için neleri öldürdüm bir bilsen.

Kaç kadeh kırıldı sarhoş gönlümde. Ne yaptıysam seni unutamadım.

Sonra bir sigara yakıyorsun. Gökyüzünü seyrediyorsun. Bakıyorsun hala her şey yerli yerinde, sen sadece kendini ziyan etmişsin.

Kahrolsun yan yana olmadığımız her yer.

İyileştirir diye medet umduklarımız tekrar tekrar yaralıyor bizi.

Bu kentin en tenha yeri kalbimdir şimdi.

Yetimhanede yaşayan küçük bedenlerin ranzalarına yazdıkları anne kelimesi kadar masum olmalı aşk.

Size sıradan biriymiş gibi davranan hiç kimseyi sevmeyin. Oscar Wilde

Biz gönlümüzde ne gemiler batırdık kıçı kırık bir sandalın lafı mı olur.

Gözlerin çocukluğuna inmek gibiydi. Belki de o yüzden inandım her masalına.

Sen kokuyor yokluğunda içtiğim sigaralar.

Giderken Allaha emanet ol dedi! Güldüm zaten başka kimim var ki?

Sevmek bazen vazgeçmektir. Kimine göre gidenden kimine göre kendinden.

Zor günler dostu düşmanı ayıklamak için var.

Görmeden seni isteyen gönlüm görünce nasıl dayansın.

Sen benim bakışına hasret kaldığım sesine özlemle bağlandığımsın. Özlemim hasretim bakmaya doyamadığımsın. Bahtıma doğanımsın. Olmazsa olmazımsın. Nefretim öfkem kinim sevincim umudum düşüm rüyam hayalim ama en çok ağlatan en çok kanatansın. Sen tarifi imkânsızımsın.

Her sabah uyanıp ilk seni seviyorum.

Öyle sessizce öldüm ki defalarca hiç bir zaman anlaşılmadı yokluğum.

Zaman seni bana verecekse mesafelere razıyım.

Çok pahalısın be mutluluk. O kadar param yok.

Beni kaybetmeyi başaranı asla kazanmak için uğraşmam.

Hayallerim yok benim. Hayırlısı olsun dediğim gün hepsinden vazgeçtim. Tıp ne kadar ilerlerse ilerlesin ar damarındaki çatlağı tedavi edemez.

Şimdi vur kendini. Unutulmuş bir şiirin son dizelerinde sonra yarım kalan bir şarkı ısmarla kendine. Bu kentte böyle ölünür.

Samimiyetin belirtisi gözler dürüstlüğün ifadesi tutulan sözlerdir!

İncit beni gerçek ile. Ama asla rahatlatma yalan ile.

Ne kazandığını bilmiyorum ama umarım beni kaybettiğine değmiştir.

Mevzu derin sana aşığım.

İkimizi bir kefene saralar bir kabirde sır olalım sevdiğim.