Damar Yazılar

Utanılacak bir şey değildir ağlamak, yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı.

Bazen diyorum ki; ne olacak söyle gitsin. Sonra diyorum; söyleyince ne olacak, sus bitsin!

Sen benim bakışına hasret kaldığım sesine özlemle bağlandığımsın. Özlemim, hasretim, bakmaya doyamadığımsın. Bahtıma doğanımsın. Olmazsa olmazımsın. Nefretim, öfkem, kinim, sevincim, umudum, düşüm, rüyam, hayalim ama en çok ağlatan, en çok kanatansın. Sen tarifi imkânsızımsın.

Elimdeki resmin yerine kendin olsaydın. Olsaydın da benim yine derdim olsaydın.

Tanıdığımıza pişman olduklarımız çoğaldıkça, yeni tanışacaklarımızdan korkar olduk!

Zor mudur gözlere bakarken aşkı görmek? Yoksa sadece aşk mıdır gözlerdeki tek gerçek?

Terkedilen çabuk büyür, hüzün kalana düşse de pişmanlık hep gidenin payına!

Sonra geldin güldün papatya tarlası oldu çorak topraklar.

Sen benim en güzel hislerimsin.

Verdiği umudu geri alan, aldığı ahı da güle güle kullansın.

Biliyor musun şarkılara neden parça deniyor. İhtiyaç duyduğunda bazıları eksik bir yanını tamamlıyor.

Masal kitabı gibisin, okuması güzel ama inanması çok zor.

Ben düşüncelerimi diğer insanların fikrini değiştirecek diye paylaşmam. Ben düşüncelerimi benim gibi düşünen insanlarla yalnız olmadıklarını bilmeleri için paylaşırım.

Dünyanın ne kadar küçük olduğunu, “Seni dünyalar kadar seviyorum” deyip de gidenlerden öğrendim.

Sustuğum yerde sen varsın. Konuştuğum yerde özlemin…

Gerçek şu ki; hayallerimizde ki insanların hayallerinde ki insanlar değiliz!

Kötü günde katkısı olmayanın iyi günde hissesi yoktur.

Üzülmem mi sanıyorsun yürek ağlar gözden önce.

Görmeden seni isteyen gönlüm, görünce nasıl dayansın.

Dönülmez akşamın ufkundayım, vakit çok geç. Bu son fasıldır ey ömrüm, nasıl geçersen geç.

Kalemimin kurşunu bitmiş, öldüremiyorum seni.

Güzel bir gülü güzel bir geceyi güzel bir dostu herkes ister. Önemli olan gülü dikeniyle geceyi gizemiyle dostu tüm derdiyle sevebilmektir.

Ey gönüm bilmez misin gözler sebepsiz yaşarmaz, dudaklar sebepsiz kurumaz, gönülde bir dert olmadıkça kimsenin yüzü sararıp solmaz.

Özlemek denmez buna bunun adı yangın.

İntihar köprüsü gibiyim bu günlerde, gözümden de, gönlümden de düşen düşene.

Ölürsem beni yârimin kalbine gömün. Mekânım cennet olsun.

Giderken Allah’a emanet ol dedi! Güldüm, zaten başka kimim var ki?

Gel beraber alalım nefesimizi sevdiğim, sensiz boğazımdan geçmiyor.

Unutulmak kadar acıdır bazen yaşamak.

Size sıradan biriymiş gibi davranan hiç kimseyi sevmeyin. Oscar Wilde

Gönül yorgun düştüğünde, yürek dilsiz kalır.

Düştüğünde yanında olan değil, kalkman için el uzatandır. Unutma.

Cinayet saati neredeydin diye sorarlarsa unutma ‘gidiyordum’ diyeceksin.

Zor günler, dostu düşmanı ayıklamak için var.

En çok incittiğimiz kişilerin, aslında en sevdiklerimiz oluşu ne garip değil mi?

Oksijeni bilmem ama kokun şart.

Gözlerimin rengi standart ama bakışlarım adamına göre değişir.

Şimdi vur kendini. Unutulmuş bir şiirin son dizelerinde sonra yarım kalan bir şarkı ısmarla kendine. Bu kentte böyle ölünür.

Öyle sessizce öldüm ki defalarca, hiç bir zaman anlaşılmadı yokluğum.

Dalında son bir yaprak olmaktır yaşamak ve asi rüzgâra direnmektir. Fırtına koparken bile ağız dolusu gülebilmektir her şeye inat.

Gönül almayı bilmeyene ömür emanet edilmez…

Kolumuzu ısırarak yapardık saatleri; sanki o kadarcıkken zamanın canımızı yakacağını anlarmış gibi.

Sen beni okeydeki ortağın mı zannettin sevgili? “BİT” dediğinde biteyim, “DÖN” dediğinde döneyim!

Yükle yalnızlığının bütün gri bulutlarını sırtıma. Vücudum yağmur sonrası toprak koksun.

Gözlerinin ‘kahve’sinden koy ömrüme, kırk yılın hatırına ‘sen’de kalayım.

Toprak gibi sessiz olduğum an bil ki, şimşek gibi gökte gürlüyor feryadım!

Mevla’m görelim neyler. Neylerse güzel eyler.

Neyin var? “Sorusuna,” Sen yoksun! ” diyesim var. Bildiğin gibi değil.

Seni içimde yaşatmak için neleri öldürdüm bir bilsen.

Bir kadın söyleyecek çok şeyi olduğu halde susuyorsa suskunluğu bazen sağır edici olabilir.

Ne yormak istedim seni. Ne de yormak kendimi. Çok çalıştım gitmeye de kalmaya da. İkisi de aynı acı, ikisi de rezil. Daha öncede gitmiştim ama böyle kalarak değil böyle kalarak değil.

Ey sevgili; heyben acıyla dolar da nefes alamazsan gel. Huzur bulacağın kıyılarım senindir. Umutların solar kurur da su bulamazsan beraber sulayalım, gözyaşlarım senindir. Kanadın kırılır da maviye uçamazsan, ne güne duruyor al, kanatlarım senindir. Çaresiz çilelere bir umut bulamazsan, kendime ettiğim dualarım senindir.

Vedalar gözüyle sevenler içindir çünkü gönülden sevenler ayrılmaz. Mevlâna

Sen kokuyor yokluğunda içtiğim sigaralar.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen, ben şimdi ‘aşk’ karınla; sana, ne şiirler yazarım.

Biz gönlümüzde ne gemiler batırdık. Kıçı kırık bir sandalın lafı mı olur!