Damar İnstagram Sözleri

Sırt üstü gömülür insanlar, ama sen beni yüzüstü bıraktın.

Ne yormak istedim seni. Ne de yormak kendimi. Çok çalıştım gitmeye de kalmaya da. İkisi de aynı acı ikisi de rezil. Daha öncede gitmiştim ama böyle kalarak değil böyle kalarak değil.

Vazgeçmek yok güzel insan! Bak Allah var, umut var.

İstersem çare, istemezsem bahane bulurum. Sen rahat ol!

Bu böyledir! Gündüz biriktirir sonra geceye dökeriz içimizi!

Yağmur olsan binlerce damla arasından tutardım seni. Çünkü, Korkarım. Toprak aldığını vermiyor geri.

Umudun rengi siyah olunca, kör olmamak elde değil.

Ve sonra anlıyorsun. Hiç kimsenin hiçbir şeye değmediğini.

Akşam olunca sadece havalar kararmıyor.

Sakat ol, topal ol, sağır ol, duygusuz ol, hissiz ol, lal ol, kör ol… Ama asla “ŞEREFSİZ” olma!

Zor günler, dostu düşmanı ayıklamak için var.

Düşene tekme atmak bize yakışmaz. Kalkınca hesaplaşırız.

Düşerken iki şeyi asla unutma: kimin seni ittiğini ve kimin seni tutmadığını. Ayağa tekrar kalkınca lazım olacak.

Canı yanmış insanlar tehlikelidir. Nasıl savaşacaklarını öğrenmişlerdir.

Sakın ümidini kesenlerden olma.

Özlerim ben seni seninle bile, vuslat mı hasret mi adını sen koy, aşkınla yakıp da düşürdün dile sevgi mi nefret mi adını sen koy.

Oyun bitti perde kapandı gerçek hayata hoş geldin.

Şurama batan, diyor şair… Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Üzülmem mi sanıyorsun yürek ağlar gözden önce.

Varsın olmasın hayatta her istediğimiz, biz olana “Elhamdülillah”, olmayana da “Eyvallah” demesini biliriz.

Masal kitabı gibisin, okuması güzel ama inanması çok zor.

Biz gönlümüzde ne gemiler batırdık. Kıçı kırık bir sandalın lafı mı olur!

Kalemimin kurşunu bitmiş, öldüremiyorum seni.

Yarınlar güzel olacak demişlerdi. Daha ne kadar yatıp kalkacağız?

Ayakta kalmasını bilen insanlar için, kaybetmek büyük bir mesele değildir.

Biz o ihtimallerin üstünde çok sigara söndürdük.

Yüreğimizde ölen insanların, dilimizde duası olmaz bizim!

Bir kere düşsem, iki kere kalkarım. Herkes rahatına baksın!

Olursa olur, olmazsa bir sigara daha yakarız.

Kalp durduğu zaman değil, unutulduğu zaman ölür.

Senin de sevgin yalan, yalan dünya gibi sende yalansın.

Neden sancılar eksik olmaz, iyi insanların yüreğinden?

Ne kadar gülersen gül, mutsuzsan annen gözlerinden anlar.

Yıkılan sadece hayallerim, kişiliğim ve karakterim değil.

Sustuğum yerde sen varsın. Konuştuğum yerde özlemin.

Kurulu bir düzenim olsun isterken, meğer ne çok dağılmışım ben!

Unutulmak kadar acıdır bazen yaşamak.

Kaybettiklerimize yakalım, sen benden başla.

Çok güzel gülen insanlar var; içleri paramparça!

İki şey yıkar insanı; dostundan gelen ihanet, düşmanından gelen merhamet!

Ölürsem beni yârimin kalbine gömün. Mekânım cennet olsun.

Sen benim bakışına hasret kaldığım sesine özlemle bağlandığımsın. Özlemim hasretim bakmaya doyamadığımsın. Bahtıma doğanımsın. Olmazsa olmazımsın. Nefretim öfkem kinim sevincim umudum düşüm rüyam hayalim ama en çok ağlatan en çok kanatansın. Sen tarifi imkânsızımsın.

İçime attıklarım benden daha ağır.

Güzel derlerdi çocukken aşka, sanki uçarmış tutulan aşka, anlatılanlar başka, yaşanan başka, bir daha sevmek için, heves mi kaldı.

İçiniz kahpelik, dışınız sahtelik!