Yaralı Sözler

Sen benim kalbimin derinliklerine gömdüğüm gizli yaram, sen benim hiçbir zaman unutmayacağım kara sevdamsın.

Ben kabuk tutan yaramı bir kez daha kanatmam.

Yaralama bir kalbi, derin olur yarası, bitmez yüreklerin kanayan yarası. Megnet Zurner

Benim yüreğim derinden yaralı, en güzel mutluluk hayallerimle sen açtın benim aramı.

Oysa çok şey vardır yüreğe yara olup dile dökülmeyen.

Nur içinde yat yaralı kalbim. Ben katilini çok sevdim.

Yaşın ilerledikçe değil, kalbin yara aldıkça yaşlanırsın.

Canım yanıyor, günlerim geçmiyor, gün yüzünü bana dönmüyor. Sevdiğim bende uzaklara gidiyor, bu kalbim yaralı kanıyor.

Neyimiz var ki yaramızdan başka?

Öğrendik ki, İki şey asla terk etmezmiş insanı: Biri yanındaki ana, diğeri kalbindeki yara. Ataol Behramoğlu

Gelip bir el vermiyorsun, bari dönüp gülme yarama.

Yaramızı iyileştirmesi için hayatımıza aldıklarımız daha da yaramızı kanatarak çıkıp gidiyorlar hayatımızdan.

Ruhunda sarılmayacak kadar çok yara açıldı kadının. Ama aldırmıyordu. Ölü bir kadın hiçbir şey hissedemezdi.

Sen benim kanayan yaram olsan, ölene kadar yaramı dindirmem.

Sen benim hayatımda her zaman kanayan yaram olacaksın, sen bu yaranın kabuk bağlayacağına inanıyorsan çok yanılıyorsun.

Hepimiz biraz yaralı olabiliriz. Çünkü biz dürüstlüğün affedilmediği bir dünyada yaşıyoruz. Kahraman Tazeoğlu

Yaran yoksa senin de anlamazsın, şiirden, sözden, anlamazsın yaraladıklarının halinden.

Oysa ki mutluluk vardı benim hayallerimde, umutlarım vardı aşkımın gölgesinde, şimdi yaralı yaralı bıraktın bir akşam gün batımında.

Dilini tut ve bil ki, dil yarası bıçak yarasından daha kötüdür.

Herkesin yarası, yar ile arası kadardır.

Yaralı olan her kim olursa olsun, hatta bir hayvan dahi olsa ona sakın dokunma, çünkü onun acısı yüreğinin derinliklerinden gelmektedir.

Derinlik kişiden kişiye göre değişmez, derinlik acıdan acıya göre değişir. Yaran ne kadar derinse acında o kadar yoğundur.

Hiçbir gönül yarası asla kabuk bağlamaz.

Şimdi bayat çaylarım, yaralı kelimelerim var. Uğur Koca

Kalbim derinden yaralı, bugün güneş erken batmalı, gece benim için dertlerini üstüme saçmalı.

Sözlerinin en deriniyle en yaralı yerimden vurdun beni, ömrüm boyunca hiç affetmeyeceğim seni.

Sözü namluna sürmelisin şimdi, en yaralı yanımdan vurmalısın beni.

Kime yar dediysek o açtı yarayı. Belki de yakınımız yoktur Allah’tan gayrı.

Bazıları şiir sevmez, çünkü onların yaraları yoktur. Yaladıkları vardır. Atilla İlhan

Sarmıyorsun, bari gülme yarama.

Çok zalim oldukları için değil, kalbimin kapılarını ölçüsüzce onlara açtığım için bu kadar kolay yaraladılar.

Çok söz vardır anlatılmak istenip de bir türlü dile gelmeyen, yüreklere yara olup da gözyaşı ile dökülen.

En büyük yaradır dil yarası, bir kere kesti mi, ne dikiş tutar, ne ameliyat söker.

İnsan, yarası yarasına denk geleni seviyor demek ki.

Ne kadar çok dostumuz varmış böyle yaramız olduğunu gören herkes tuzluğu alıp geliyor yanımıza.

Seni düşünmemek ya da düşünmek benim elimde olan bir şey değildir. Sen benim kalbime kazınmış, beynimin tüm köşelerini tutmuş bir sevgilisin.

Bir sevgi sözü yaz bana içinde sen ve ben olsun, aşk tohumumuz mutluluğun gölgesinde yeşeren iki aşk fidanı olsun, bu yaralı kalbim senin için atmayacaksa gerek yok çalışmasın.

Yaramızı fark eden tuzluğunu alıp geliyor çok şükür.

Kapanmayan yaralarımın adını “Sen” koydum.

Herkesin vardır mutlaka bir yarası, bu yaranında vardır elbet bir perde arkası.

Kapanmayan yaralarıma tuzdur adın.

İnsan en sevdiğinden bir yara aldığı zaman, gülü bile diken görür.

Sen ol da, ister yar ol, ister yara. Lütfun da başım üstüne kahrın da.

Hayat, adanmak için değil yaşanmak içinmiş. Bunu sana adadığım hayatı mahvettiğinde anladım.

İyileştirir diye medet umduklarımız tekrar tekrar yaralıyor bizi.