Sokucu Sözler

Bilemezsin kim dost kim düşman. Bazen tuttuğun eldir seni arkandan vuran.

Benim güldüğüm zamanlar çok oldu ve gülüşlerim bazılarına fazlasıyla koydu.

Bilirsin ben belâ okuyamam, Allah salânı versin.

Bizi gömmeye çalıştılar ama tohum olduğumuzu bilmiyorlardı.

Sokak lambası gibi olma ey yar! Kime yandığın belli olsun.

Bazı insanlar hep kaptan olurla, söz konusu dümen çevirmek olunca.

İki dakika insan ol desem zaman tutacak insanlar tanıyorum.

Doğru olanı yaptığımda kaybettiğim kim varsa yolu açık olsun!

Biraz insan ol diyeceğim ama seni de zor durumda bırakmak istemiyorum.

Seni adam ederdim ama çoktan köpeğim olmuşsun, ne lüzumu var.

Adam olmak cinsiyet meselesi değil, şahsiyet meselesidir.

Yüz verip adam ettiysem, sıfırla çarpar yok ederim.

Einstein amca bak öyle atomu parçalamakla filan olmaz bu işler, sen gel de o’nun gidişinden sonra beni topla, toplayabilirsen.

Varlığım parmağına ‘yüzük’ olmadı ya. Yokluğum kulağına ‘küpe’ olsun.

Gerçekten seviyorsan hiçbir şeyi mazeret etmeyeceksin. Gerçekten seviyorsan eğer sonuna’ kadar değil, ‘sonsuza’ kadar seveceksin.

İnsanlara saygım sonsuz ama sabrım sınırlı.

Attığınız ya da atacaklarınız kazıkları saklıyorum, saklıyorum ki gün gelip bana döndüğünüzde sizi ağırlayacak yerim olsun.

Bazı kadınların şövalye sandıkları adamların, aslında alüminyum folyo ile kaplanmış denyo olduklarını görmeleri baya zaman alıyor.

Yanımda olması gerekenler zaten yanımda def olup gidenler kimin umurunda.

Bana kalbimdesin deme sevgili, kalabalık yerlerde sıkıntı basıyor beni.

Eskiden altını çizdiklerimin şimdi üstünü çiziyorum.

Bazı insanlar ayakkabı mağazası gibi, her numara var Allah için.

Uçan giden balonlara el sallayın. Nasıl olsa havaları sönünce geri inecekler!

Ey sevgili nedir yüzündeki acı yoksa kırılan hayallerim mi battı eline?

Akıllı telefonmuş. Karşı taraf aptal olunca, telefon akıllı olsa bile işe yaramıyor.

Bir zam da şu insanlara gelse kendilerini bu kadar ucuza” satmasalar.

Bazı insanları hayata baktığı pencereden, atmalı.

Aşk acısı taşımayan yürek ya deliye aittir ya ölüye.

Bizde adettir; gelene Roma’yı, gideni kınayı yakarız!

Sessizliğime aldanmayın. Bir esersem mevsim değişir!

Hayatınızdan çıkarttığınız bir kişi size “benim gibisini bulamazsın” derse eğer, ona şu üç kelimeyi söyleyin: Amaç bu zaten!

Paşalar gibi gediğin karşılandığın yüreğimden, soytarı gibi gitmeyi de elbet öğrenirsin.

Gidişine illa bir isim konulacaksa mal kaybı diyelim!

Ağlamamı beklediğiniz mendille halay çekmezsem şerefsizim.

Gözümde küçülmüş insanlarla, büyük hesaplarım olmaz.

Çok fazla konuşmaya gerek yok aslında. Sen, benden daha kötülerine layıksın.

Bu dünya senden önce de dönüyor, senden sonrada dönecek. Yani seninle bir şey değişmediği gibi, sessiz de bir şey değişmeyecek.

Kime kıymet versem hayatımı ‘kıyamete’ çevirmesini iyi biliyor.

Bir kadının gözyaşının akmasına sadece soğan değil, bir ‘hıyar’ da neden olabilir.

Valla senin karakterin oturmamış, çömelmiş!

Seni kaybettiğime hiç üzülmüyorum! Neden mi? Hani derler ya cana geleceğine mala gelsin.

Mutlu olmama bozulanlar varmış. Neden? Bana doğan güneş size batıyor mu?

İtle köpekle uğraşacak olsaydık veteriner olurduk.

Bazı insanlar söze gelince edebiyatın turşusunu bile kuruyorlar da icraata gelince turşunun içindeki hıyar kadar olamıyorlar.

Demişsin ya onun gibilerini cebimden çıkarırım diye. Dinle. Ben senin gibilerini tespihime dizerim tövbe tövbe diye çekerim.