Snapchat Sözleri

Güneşi söndürün, öldü umutlar.

Bulutlar bile fısıldadı seni nasıl sevdiğimi.

İnsanlar değişir, sen sadece izlersin.

Ne istersen görürsün, gökyüzüne bakarsan. Ve istersen ölürsün, gözlerini kaparsan.

Bazen müzik dinlemek için değil de insanları duymamak için kulaklık takarsın.

Çağımızın hastalığı, karakter yetersizliği.

Ya siyahsın ya da beyaz. Ya hep ya hiç, öyle yok biraz.

Arayıp buldukların değil de tesadüfen rastladıkların seni mutlu ederler.

Eskiden arkadaşımdı demeye utandığım insanlar var.

Ve seninleyken, daha iyi biriymişim gibi hissettim. Daha mutlu. Daha az yalnız. Daha az kimsesiz.

Sana geri zekâlı olduğumu düşündüren şeyi muhtemelen bilerek yapmışımdır.

Net ol net. Bir şey ya vardır ya yoktur. Arada kalmak, gri cevaplar almak en nefret ettiğim olay. Ya evettir ya hayır. Ya beyaz ya siyah.

Kara bulutlar belirdi içimin bir köşesinde. Sonradan anladım, adam gitmişti.

Bazen doğruları görebilmek için, bütün yanlışları yapmanız gerekir.

Bazen insanın aklında kendine sorduğu sadece tek bir soru oluyor; gerçekten bunları mı hak ettim?

Küs değilsindir ama eskisi kadar da yakın değilsindir ya işte o durum çok bok.

Bugün oturdum ölümü düşündüm. Yirmi iki yaşında ve hayat bu kadar güzelken.

Özleyince karşı tarafa bildirim gitmeli bence.

Senin gökyüzünde benim yerim yoktu.

Basit kızlar hep ilgi görür. Farklı olanlar hep yalnızdır.

Renkli göz denilince akla mavi ya yeşil geliyor. Çünkü kahverengi renk değil, araba motoru.

Kimsenin nasıl biri olduğum konusunda en ufak bir fikri bile yok.

Ölümden sonra bile hayat varken senden sonra neden olmasın?

Değer verdiğim insanların değişip karaktersiz ve tiksinç birisine dönüşmesi kadar üzücü bir duygu yok ya.

Kimi iyi bir dost olduğumu söyler. Kimi ise soğuk ve mesafelidir der. Aslında beni anlatırken herkes, hak ettiği resmi çizer.

Seni üzüyorsa, unutulmayı hak ediyordur. Seni hak eden biri, seni üzmeye kıyamaz ki.

Saçma sapan bir anda, sebepsiz yere gelen yalnızlık ve bunalım hissi, olum sen ne ayaksın ya?

Kabul edelim, büyümek hiç iyi bir fikir değildi.

Ben sana o kadar şeyi “boş ver” de diye mi anlattım sence? Hadi git bir düşün.

Ve sonra döndüm dedim ki; ah be kalbim, yorulmadın mı hep ilk kez kırılıyor gibi, acı çekmekten.

Kal demiyorum ama gitmesen iyi olur.

Kalbimin ne kadar kırıldığından çok, kimin kırdığı üzüyor insanı.

Mesaj attığım insandan soğuk cevap alırsam bir daha yazmam. Çok net.

Senin kıskançlık dediğine ben kaybetme korkusu diyorum.

Gereksiz hisler gereksiz insanlar, yanlış insanlar.

Yanımdayken bile sana doyamazken, nasıl anlatır ki sensizlik?

Ne yapayım manzarası sen olmayan resmi?

Bir kızın sana ait olmasını istiyorsan, başka kızlarla ilgilenmediğini hissettirmen gerek.

Umut, uyanıkken görülen rüyadır.

Bazen koklayamazsın, sarılamazsın, sadece özlersin.

Bir kızla ilgilenmediğin her dakika onu biraz daha kaybedersin.

Her şeyim diyorsun ama o seni “hiçbir şeyi” olarak görüyor.

Sırf sevdiğim insanla konuşuyor diye nefret ettiğim kişiler var.

Kusur arıyorsan, tüm aynalar senin.

Ağlasan ne olur ki? Onun umurunda bile değilsin.

Deli gibi seyrettiğim dizi bitince oluşan boşluk uzayda yok.

Zaman sadece acıları yok eder, anıları değil.

Böyle güzel gülen, gülünce beni daha da mutlu eden bir sevgilim olsa falan.

Sen çok sev de bırakıp giden yar utansın.

Moralimin bozuk olduğunu bir bakışta anlayan insanlara ihtiyacım var.