Oturtan Sözler

Ne sen bana adamlığı öğretecek kadar büyüdün, ne de ben senden adamlığı öğrenecek kadar küçüldüm!

Birilerinin sessizliğini dinlemeye dahi tahammül edemezken, sürekli anlaşılmayı bekleyen seslerin arasında kalmak delirtici.

Dünya âleminin derdi ben olmuşum, demek ki zamanında iyi koymuşum.

Aldattıktan sonra köpekler gibi pişmanım deyip, geri dönen sevgiliye, kalp değil bir parça kemik verilir.

Kendini dünyalar kadar değerli zannedenlere kısa bir not: dünya beş para etmiyor.

Benim argo sözlerim, bazı insanların kibar yalanlarından daha samimi!

Canını sıkanlara değer verme, yol ver!

Ben kimseye beni sevsin diye soytarılık yapmam. Ya sever bildiği gibi ya gider geldiği gibi.

Tek kişilik bir sandalyeyi ters çevirince 4 kişilik olduğunu biliyor muydunuz? Arkamdan konuşanlar saygılar!

Umutlara kanma umutlar bir gün imkânsızlaşır, hayatı tozpembe yaşıyorum sanma her renk bir gün siyahlaşır.

Bugün senin için bir şey yapmıyorsam dün elimden geleni yaptığım içindir.

Kimsenin krallığına soytarı olmadık. Bu yüzdendir dik başlı marur duruşumuz!

Kapatmaya gücünün yetmeyeceği kapıyı ardına kadar açma, açmaya yüzünün yetmeyeceği kapıyı da tamamen kapatma.

Hayatımdaki bazı insanlar; arabanın dikiz aynasına asılan cd gibi. Ne halta yaradığı belli değil!

Farkındayım sen sarayına soytarı arıyorsun. Benle olmaz, ben drama oyuncusuyum şaklabanlık oynayamam. Üzgünüm!

Kar yağınca mikrop ölür diyorlar. İyi misin?

Şerefin kadar konuş desem, sonsuza kadar susacak insanlar tanıyorum.

Beni en iyi Allah biliyor. Gerisi hiç önemli değil.

Ben kazanamamışsam eğer, o oyun hala bitmemiş demektir.

Bir gün bana gel diyeceksin. Söz geleceğim. Ama görmezden.

Yalnız başına mutsuz olmak biriyle beraber mutsuz olmaktan daha iyidir.

Yanlış yaptıysam, doğrusu hoşuma gitmemiştir!

Ya geç karşıma ortalığı sevginle inlet, ya da çekil kenara adam gibi nasıl sevilir seyret.

Gidişim Ona kapak olsun demişsin; şişesini de sana ayırdım merak etme!

Güvendiğim dağlara kar yağdıranları, çığ altında bırakmasını da bilirim!

Sildim hayatımdan saçma insanları sadece önümdeki gerçeklere bakıyorum.

Sahne senin devam et ben çıkmayım dua et.

Kusura bakmayın, kusurlarınıza bakın!

Kurnaz olabilirsin ama sakın bana uygulama. Senin bildiklerin kadar benim sildiklerim var.

Kralına yol verdim, soytarısıyla uğraşamam!

Gitmeyi tercih edenlerin ardından, el sallayın ki; artık sadece bir el olduklarını daha iyi görsünler.

Nerede beni unuttuysanız orada kalın tekrar gelip alamam sizi.

İçemediğin rakıyı bardağına, yapamayacağın sözü diline, sevemeyeceğin insanı gönlüne koymayacaksın.

Bizi gömmeye çalıştılar ama tohum olduğumuzu bilmiyorlardı.

Arkamdan kuyu kazan ahmak! Bari önümden kaz. Ben geri geri mi yürüyorum!

Herkese ederi kadar değer vereceksem, şimdiden söyleyeyim bazıları bedavaya gider!

Kalanı hak ettiği gibi ağırladıysa bu yürek, gideni olduğu gibi uğurlamasını bilir elbet.

Ben en azından katilimi tanıyorum. Fakat sen bir gün sevilmediğin bir yürekte, kim vurdu ya gideceksin.

Bazen yalan söyleyenlere inanmış gibi yapıyorum, onlara da yazık emekleri boşa gitmesin.

İnsanlar da fotoğraf gibi; ne kadar büyütürsen, o kadar düşüyor kalitesi.

Kediler nankör, tilkiler kurnaz, köpekler sadık, ya sen? Kodumun karaktersizi.

Bu dünyada her şey biter ama şerefsiz bitmez.

Sendeki bu ego, olmayan kişiliğinin yan etkisi mi?

Arkamdan konuşan insanlar, konuşmaya devam edin. Küçük insanlar konuşur, büyük insanlar konuşulur.

En hassas olduğum noktadan vurmaya çalışırsan beni, en sağlam olduğun yerden kırarım seni!

Aşkı tahteravalli olarak düşünün. Birinin sevgisi ağır basarsa diğerinin kıçı kalkar.

Bazı insanlar kitle üretim yapan fabrika ürünü gibi ambalaj farklı ama kalite aynı…

Ben hayırlısı buymuş. Dediğim sürece hiçbir önemi yok, yolundan çıkanların da solumdan çıkanların da!

Kimseyi kendimden aşağı görmedim, ama kimse benden yüksekte de değil!

Eğer benim en kötü halimle baş edemezsen, beni en iyi halimle katiyen hak edemezsin.

Hak edene haddini bildirmek, fakiri giydirmek kadar sevaptır!

Bana attığın kazıkları saklıyorum. Bir gün dönersen oturmak için lazım olacak sana.

Yeni sevgilim var çok mutluyum demişsin; ama unutma, kurdun bıraktığını her zaman çakallar kapar!

Ben doğruları yazıyorum, bazıları laf soktuğumu sanıyor. Bilsinler ki ben laf soksam anlamaya kapasiteleri yetmez!

Elini vicdanına koy desem, elini koyacak yer bulamayacak insanlar var!

Bazen diyorlar: Çok ağır konuşuyorsunuz. Napalım şerefsizlik yapana şiir mi yazalım?

Yüz kere yere düşmüş olayım; başkalarına çelme takan biri olmayacağım. Ben kazanan değil, insan olmak istiyorum.

Sende haklısın. Adamlığın kadar konuş dedim diye bu susmalar.

İtle köpekle uğraşacak olsaydık veteriner olurduk.

Büyük balonların eceli, küçük iğnelerdir.

Besmelesiz sevdin galiba beni. Bak çarpılmışsın. Yüreğin bir yana kaymış, şerefin bir yana!

Benim sadece hayallerim yarıda kaldı, gülüşüm hala mükemmel!

Kahve gibi karaktersizler vardır, yaptıkları kırk yıl unutulmaz!

Bu saatten sonra bizden giden, en fazla arkasında gölgesini götürür!

Gerçekleştirmeye gücün yetmiyorsa, benimle hayal kurmayacaksın paşam!

İşi düştüğünde kapını çalandan hoşt olur, it olur ama asla dost olmaz!

Egosunu beslerken, karakterini aç bırakan insanlar var.

Minareden düşenin parçası bulunur, bulunur da gönülden düşenin parçası bulunmaz.