Laf Sokmalı Ağır Sözler

Seni tanıyamıyorum artık. Künefe gibi için kaşar dışın ise çok tatlı.

Bana kazık attığını sanıyorsun ya çok gülüyorum sana. O kazıkları senin için bekletiyorum senin için biriktiriyorum ben.

Sen hayata at gözlükleriyle bakmaya devam edersen, birilerinin çüş demesi zoruna gitmesin.

‎50 kuruşluk çikolatanın verdiği mutluluğu veremeyen insanlar var.

Bazı insanları hayata baktığı pencereden, atmalı.

Bazıları haddini aşıp, hayatıma burnunu sokarsa; ben de saygımı aşıp, itinayla lafımı sokarım.

Bugünlerde hiç kimse arayıp sormuyor. 404 not found gibiyim.

Bazı insanlar ayakkabı mağazası gibi, her numara var Allah için.

Geç kalınmış bir sevgi, idamdan sonraki affa benzer.

Sessizliğime aldanmayın. Bir esersem mevsim değişir.

Görmek istemeyen Göze ışık ne yapsın.

Bir zamanlar toz konduramadıklarım, şimdi kirden görünmez olmuş.

Gidişine illa bir isim konulacaksa MAL KAYBI diyelim.

Açık yürekle konuşan düşman içten pazarlıklı dosttan iyidir.

Boşuna kimseyi suçlamayın dostlarım. Kullanıcı hatası değil, bazılarının doğuştan defoludur yüreği.

Her şeyi bilmene gerek yok haddini bil yeter.

Seni adam ederdim ama çoktan köpeğim olmuşsun, ne lüzumu var.

Mutlu olmama bozulanlar varmış. Neden; bana doğan güneş size batıyor mu?

Ne kadar sevdin diye soruyorlar. Hep aynı cevabı veriyorum, hak etmediği kadar.

Piyangonun sana çıkmadığına çok şaşırdım halbuki bütün numaralar sendeydi.

Her zaman arkandayım diyenlere dikkat et, haksız mıyım sevgilim?

Sevebileceğim birine benziyordun dedi. Olsun dedim, sen de insana benziyordun.

Reklamı kapatmak için tıklayınız, yazan yere tıklayınca açılan reklam gibisin. Çok ayrı bir yavşaksın.

Şimdi sen gittin ya, şairin dediği gibi herkesi sana benzetiyorum. Bu da mı o şerefsiz acaba diyorum!

Değer miydi diye aklıma geldi geçenlerde. Teğet bile geçmez dedim kendi kendime.

Yüz kere yere düşmüş olayım; başkalarına çelme takan biri olmayacağım. Ben kazanan değil, insan olmak istiyorum.

Kendini bu kadar büyük görmene gerek yok. Nihayetinde benim görebildiğim kadar büyüksün.

Kime kıymet versem hayatımı ‘kıyamete’ çevirmesini iyi biliyor.

İsteyen istediği yere gitsin, zincirini kırıp giden iti ben bir daha kapıma bağlamam.

Kendime yakışanı severim. Herkese yapışanı değil.

Hani sen bana mecbursun havasında olanlar var ya. Onlar o havada takılsınlar; ben bana yeter de artarım, artanımla da onlara hava katarım.

Yalandan kim ölmüş diye soruyorlar. Doğru kimse ölmez. Ama: güven ölür, gönül ölür. En önemlisi de insanlık ölür.

Bu kadar hızlı kaçacağını bilseydim; Veliefendi’ de sana oynardım be sevgili!

Şimdi söyle; hayatını düzene mi sokayım, seni üzene mi?

Kıyamam dediklerimiz bizi ince ince kıyıp pembeleşinceye kadar kısık ateşte kavurdular.

Yalnız mısın? Üzülme… Yanlış bir kalbin mağazasında olmaktan iyidir.

Eksik olmayın dedik ama siz fazla olmaya başladınız.

Kendi nefsine yetmiyorsa gücün, adamlığına da yettiğini iddia etmeyeceksin.

Akıl vermeyi bırakıp biraz huzur versen.

Bazıları iyi bir küfrü hak etmek için o kadar çok emek veriyor ki, emeklerine saygı duyuyorum!

Bu dünya senden önce de dönüyor, senden sonra da dönecek. Yani seninle bir şey değişmediği gibi, sensiz de bir şey değişmeyecek.

Bilirsin ben belâ okuyamam, Allah salânı versin.

Yahu koyduğum şeyleri koyduğum yerde bir türlü bulamıyorum daha yeni bazı kişileri adam yerine koymuştum şimdi ara ki bulasın.

Bazı insanlar çamaşır suyu gibidir. İnsan yıpratmaktan başka bir işe yaramazlar.