Bağcılar Semt Sözleri

Semt olmuş tiryaki, göz göze geliriz illaki.

Gerek yok hayat güzel olmana, biz hep güzel kafayla baktık sana.

Popüler olmaya çalıştığınız kadar, karakterli olmaya çalışsaydınız; sadece durumlarınız değil, insanlığınızda beğenilirdi.

Mademki hatırı yok bunca senenin, namı namert olsun geri dönenin.

Hayatı dümen olanın; rotasına tecavüz ederim.

Kahve gibi kahpeler vardır yaptıkları kırk yılda unutulmaz.

Ağlamak sadece ama sadece çocukken sonucu değiştirir.

Farkımı fark etmedin ya artık fark etsen de fark etmez.

Yokluğunu yazmak cenaze arabasını süslemek gibidir.

Mahşere kalmış bir alacağımız yok, kalan razı gidenler Allah’a emanet.

Hızlısından hastasına, alayından kralına, amirinden memuruna, hızlıysan yakala, Azrail’sen kovala.

Hapmış, otmuş, suymuş, buymuş. Hepsi hikâye. Gözlerine baktığım o anki kafayı yaşatamadı hiç bir madde.

Senin kafanı kaldırıma sürter çıkan kıvılcımla sigaramı yakarım lan insan ol iki dakika!

Cam gibi olacaksın bu hayatta; kıranı keseceksin!

Suskunluğumuz asaletten falan değil, sadece hiç biriniz değmezsiniz.

Bağcılar merkez kafasına göre herkes.

Acele işe şeytan karışır derler ama sen çabuk gel ben şeytanla kapışırım.

3 kızla aynı anda çıkan zibidiler de var. Tek Kız için içkiye maddeye düşen delikanlı da.

Ne kemik uğruna köpek olduk, nede çıkar uğruna çakal. Biz hayatımız boyunca hep dik durduk!

Yerime koyduklarının, sana koyması dileğiyle!

Arkamızdan konuşup beste yapacağına, yüzüme konuş da düet yapalım.

Benimle sorunu olan varsa ağlayarak günlüğüne yazabilir.

Semtimizden geçilmez, suyumuzdan içilmez, biz Güngören çocuğuyuz, bize şekil kesilmez.

Bir gün yalnız kalırsan, bunu tekrar et. Gidecek bir yerim vardı, orayı da yıktım.

Bizim popüler gibi canonla resmimiz yok ama mobeseler bizi iyi tanır.

Adaleti olmayan bir hayatın, yavşaklıklarında kayboldu gençliğimiz.

Umutsuz olsa da buraya yazılan her satır, gerektiğinde kahpesine de yazılır çatır çatır.

Ben hayatım boyunca hep kendi canımı yaktım, belki de bu yüzden kaybettim!

Sizin o tipsiz dediğiniz çocuklar var ya; onlar kendilerine bakmıyor, ailesine bakıyor!

Özledim ama belli edemem çünkü “öyle olması gerek” gibi tuhaf bir cümle var içimde.

Anamızın duasıyla hayatımızı, paramızın yettiği kadarda kafamızı yaşıyoruz.

Öyle bir gittin ki, Azer Baba misali; yıkıldı düzenim çarkım, kalmadı ölüden farkım.

Kış bahane aslında, sahte insanlar soğutuyor bu hayatı!

Seni değil de ben kendimi çok özledim be güzelim. Sen gittikten sonra kendimi semtimin ıssız ve karanlık sokaklarında kaybettim.

Geceler ateş püskürüyormuş, ne fark eder. Biz ne cehennemler gördük birader.

Başkalarına müsait olan; beni meşgul etmesin!

Kuyumu kazdığın kürek benimse eğer, sapına dikkat et g…ne girmesin.