Laf Sokmalı Kapak Sözler

İlla köpek olacağım diyorsanız; sadakati öğrenin, havlamayı değil!

Şimdi söyle; hayatını düzene mi sokayım, seni üzene mi?

Her şeyi bilmene gerek yok haddini bil yeter.

Moralim çok bozuk; şu seni seviyorumlu fıkranı anlat da gülelim birazcık.

Bir zamanlar toz konduramadıklarım, şimdi kirden görünmez olmuş.

Bazı insanları hayata baktığı pencereden, atmalı.

En güzel ironisidir dünyanın, seni üzmek istemiyorum diyen herkesin hayatımızın içine sıçması.

Oralarda benden yok bir düşünsen anlarsın. Buralarda senden çok var görsen şaşarsın.

Karakterin otursun, söz ben ayağa kalkacağım.

Ara sıra kullan o beynini, yan etkisi yokmuş.

Çok fazla konuşmaya gerek yok aslında. Sen, benden daha kötülerine layıksın.

Yemin ederim senden başkasını sevmem demişti. Sıradaki yemin tükürüp de yalayanlara gelsin.

Gidişine illa bir isim konulacaksa MAL KAYBI diyelim.

Akıllı telefonmuş. Karşı taraf aptal olunca, telefon akıllı olsa bile işe yaramıyor.

Kıyamam dediklerimiz bizi ince ince kıyıp pembeleşinceye kadar kısık ateşte kavurdular.

Sana değer verip aşkı bulacağıma x’e değer veririm y’yi bulurum daha iyi.

Parçaları kaybolmuş puzzle gibisiniz. Kiminizin aklı kiminizin ruhu kiminizin kalbi yok.

Erkek arkadaşının parası yok diye tokum” diyen de vardır, yokum” diyen de.

Bazı insanlar ayakkabı mağazası gibi, her numara var Allah için.

Bir kadının gözyaşının akmasına sadece soğan değil, bir ‘hıyar’ da neden olabilir.

İki dakika insan ol desem zaman tutacak insanlar tanıyorum.

‎50 kuruşluk çikolatanın verdiği mutluluğu veremeyen insanlar var.

Sevgimi anlayamadın mı gözlerimdeki yaştan, atalarımız doğru demiş eşek ne anlar hoş laftan.

Kendime yakışanı severim. Herkese yapışanı değil.

Biraz insan ol diyeceğim ama seni de zor durumda bırakmak istemiyorum.

Seni adam ederdim ama çoktan köpeğim olmuşsun, ne lüzumu var.

Ne yarım kaldım senden sonra ne de yaralı, beni ne sen yıkabilirsin ne de en kralı.

Yüz kere yere düşmüş olayım; başkalarına çelme takan biri olmayacağım. Ben kazanan değil, insan olmak istiyorum.

Tabağına yiyebileceğin kadar yemek, hayatına sevebileceğin kadar insan al. İsrafın lüzumu yok.

Bana kalbimdesin deme sevgili, kalabalık yerlerde sıkıntı basıyor beni.

Gitmeyi tercih edenlerin ardından, el sallayın ki; artık sadece bir EL olduklarını daha iyi görsünler.

Eskiden altını çizdiklerimin, şimdi üstünü çiziyorum.

Ey sevgili nedir yüzündeki acı yoksa kırılan hayallerim mi battı eline?

İyileştirir diye medet umduklarımız tekrar tekrar yaralıyor bizi.

Sen hayata at gözlükleriyle bakmaya devam edersen, birilerinin çüşşş demesi zoruna gitmesin.

Konuştuğun kadar şerefli olsaydı hislerin; şerefini iki paralık etmezdi seçimlerin.

Kime kıymet versem hayatımı ‘kıyamete’ çevirmesini iyi biliyor.

İsteyen istediği yere gitsin, zincirini kırıp giden iti ben bir daha kapıma bağlamam.

Bir zam da şu insanlara gelse kendilerini bu kadar ucuza satmasalar.

Hayatım bir reklam olsa, sen araya giren reklam olurdun.

Benim bütünlemem yok sevgilim. Bir kere kaldın mı benden bir daha geçemezsin.

Yanımda olması gerekenler zaten yanımda def olup gidenler kimin umurunda.

Bilirsin ben belâ okuyamam, Allah salânı versin.

Varlığım parmağına ‘yüzük’ olmadı ya. Yokluğum kulağına ‘küpe’ olsun.

Sokak lambası gibi olma ey yar kime yandığın belli olsun. Necip Fazıl Kısakürek