Cenap Şahabettin Sözleri

İnsanlar yalanla avutanı, gerçekle korkutana tercih ediyorlar.

Yer yaşlandıkça dertleri artıyor, insan gibi.

Dinlemeyi bilmek konuşma sanatının yarısıdır. Ama kadınlar söz konusu olunca konuşmanın tamamı dinlememek oluyor.

Güzel fikir doğru olmasa bile hoşa gider.

Aşk yolunun garip yokuşları ve inişleri vardır. Çıkarken baş döner, inerken gönül bulanır.

Kalp söze başlayınca akıl sağır olur.

Herkesi aydınlatmak isteyen öğretmeler mum gibi erimeye razı olmalıdırlar.

Çok sakladığımız yemek ekşimek suretiyle bizden intikam alır.

Vesaire sözünü pek severim zihnimin ayıbını örttüğü için.

Gerçeklik güneşini örten tek bulut menfaattir.

Hakikati güneşe benzetirler; doğrudur: gözlerimizi yaralar korkusu ile çoğuna bakmayız.

Meşe gölgesinde filizlenen yosunların çoğu kendilerini meşe fidanı sanırlar.

İnsanlığa karşı yapılan haksızlıklara ses çıkarmayanlar, bu haksızlık nedeniyle cebini ve midesini dolduranlardır.

Elinden geleni yapmadığın müddetçe şikâyette haksızsın.

Karga ne kadar adını değiştirse de, sesinden tanınır.

Bilmem hangi hükümdara: “ahali sefalet içinde yiyecekleri yok” demişler. ”Sefaletlerini yesinler” cevabını vermiş. Bu cümle saltanatı ne kadar zarif tarif eder.

İnsanın şansının kendisine yardımcı olması için insanın kendisinin de biraz çaba göstermesi gerekmektedir.

Vicdan yalan söylemez ama sık sık yanılır ve yanıltır.

Doğruyu söylemek değil anlatmak güç imiş.

Yoksul, çaresiz ve imkânsız olduğu; zengin ise karnı tok, sırlı pek olduğu için gerek duymadığından, her ikisi de, iyi ve güzel duygular ortaya koyamazlar.

Fikir bazen mantığın dilemediğini söyler; fakat kalp mantığa daima kendi istediğini söyletir.

İpeği yapan böcek değil de, giyen kadın gururlanır.

Akarsu ne güzel hayat dersidir; Küçük engellerin üzerine köpürür de, büyüklerin yanından geçerken sus pus olur.

Eski zamanın sağlam Müslümanları ”Başımız şeriata bağlı” diyenlerdi. Şimdi sağlam kanunlarda ”Başımız gelişmeye bağlı” diyenlerdir.

Hiçbir gün yoktur ki her şiddette ışığa dayansın Her göz hoşuna gitmeyen ışığın sönmesini diler.

Ne bütün varını yiyip ölmüş vardır, ne her fikrini söyleyip susmuş.

Dinsiz vardır ki isyanının nedenleri bir mabet teşkil eder.

Yoksulluğun olduğu yerde; namus, şeref, onur, erdem fazla barınamaz. Yokluk, mertliği bozar.

Hiçbir hükümet ya da devlet, halkını başıboş bırakmaz. An­cak, kendine güvenen ve akıllı yönetimler, bunu fazla hissettirmezler.

“Elinden geleni yapmadığın müddetçe umduğunu bulamadığından şikâyette haksızsın.” Her ne iş olursa olsun, insan elinden geleni yapacak; sonra neticesini bekleyecektir.

Bazı adamlar başkasının hürriyetine engel olmadıkça kendilerini hür hissetmezler.

“İyi giyin ama dikkat et ki kostümün senden üstün olmasın.” Her insanın kendi yaşam koşullarına uygun bir giyim tarzı olmalıdır.

“Yüksek fikirlere hizmetkâr olmayan, hakkı ile âmir olamaz” Başkalarını yönetenler, iyi ve doğru fikirlerin sahibi ve uygulayıcısı değillerse, yanlış yönetirler.

Aşkın en tatlı parçaları başındaki ümit ve sonundaki hatıradır.

“Ancak cücelerdir ki küçüldüklerini hissetmezler.” Onurlu ve gururlu insanlar, küçük düşmemek ve küçülmemek için, her adımlarını dikkatli atmalıdırlar.

Çenesi düşmedikçe ihtiyarlar az söylerler. Zira hayat onlara sözün faydasızlığını öğretmiştir.

İnsana en güzel sıfatı ‘fani’ diyen vermiştir.

Halkı yönetme hususunda gençlik yaş değil baş meselesidir.

Hürriyet sahasında kadınlar öyle geniş adımlar atıyorlar ki bu gidişle sakal ve bıyık miskinlik simgesi olacak.

“Güzel fikir ihtiyarlamaz.” İhtiyarlamadığı için, ölmez de. Örneğin bir Mevlâna, bir Yunus dünya durdukça insanlar tarafından hatırlanmayacaklar mı?

Biz bir adamı biraz alkışlamazsak unuturuz. Hafızamız avuçlarımızdadır.

Dini yaşatan bilhassa ölümdür. Ölüme çare yok ise din de ölmez.

Söylenmemiş fikir yoktur, diyorlar. Bu söz doğru ise bile bundan sonra bütün insanlar susacak değil.

İnananlar kadar inanmayanlarda bir şeye hizmet ederler. Asıl düşman kayıtsızlardır.

Bir kitap ilmi var birde hayat ilmi, olgun insan herhâlde ikisine de vakıf olan oluyor.

Günde bin doğru fikir göğsümüze çarpar da birine olsun yüreğimizi açtığımız nadirdir.

İyilik kuvvetin eserlerinden biridir. Hiçbir zayıf devamlı iyi olamaz.

Her şeye gülmek deliliktir. Hiç gülmemekse akılsızlıktır.

Şüphe yolu inkâra açılır. Yarabbi iman ne büyük kuvvet istiyor.