Baba Ve Kızı İle İlgili Sözler

Babam hep derdi ki; başını dik tut prensesim, yoksa tacın düşer.

Babalar evlatları için yaşarlarmış! Neredesin baba?

Bazen duygusal bir hal alıyor baba-kız ilişkimiz. Ağladığım bile oldu, onu uyurken izlediğimde.

Baba ne kadar sağlamsa, kızı o kadar dik durur. Baba ne kadar gülerse, kızı o kadar hayat saçar. Baba ne kadar hayattaysa, kızı o kadar yaşar. La Edri

Beni güzel bulan bir tek sen vardın baba… Şimdi yoksun, o kadar çirkinim ki.

Baba ne kadar sağlamsa kızı o kadar dik durur, baba ne kadar gülerse kızı o kadar hayat saçar, baba ne kadar hayattaysa kızı o kadar yaşar.

Başımı yastığa koyduğumda etrafıma saçılan saçlarım seni getiriyordu aklıma. Saçımı boydan boya okşayışın içimi sızlatıyordu. O yüzden kesti kızın saçlarını baba. Bir daha da uzasın istemedi.

Kız çocukları babalarına aşık olur ya hani, aşık oldukları ilk adam babalarıdır ve babaları gibi bir eş isterler. Öyle işte.

Merhaba baba ben kızın. Hani şu küçükken ilk aşkı babası olmayan kızın. Hani her zor anımda yalnız olan, bir darbede senden yiyen kızın. Nasıl hissediyorsun acaba şimdi? Yaptıklarından pişman mısın? Bence değilsin. Eğer pişman olsaydın beni ağlatmaya kıyamazdın. Neyse alışkınım zaten senden gelen darbelere.

Hayatta en güzel ikililerden biridir baba-kız ilişkisi. Yaşamayanın içinde bir eksiklik oluşturan ve bunu tüm ömrünce hissedeceği bir şeydir bu. Bazıları için pembe bulutların üstüdür babalarıyla olan anıları bazıları için ise kara bulutlardır yağmurların yağdığı.

Perdeleri güneş yıpratır çocuk. Kızları ise babaları.

Kızlar babalarının yaptığı ve söylediği şeyleri asla unutmazlar. Kızlar aslında en çok babalarına kırılır, en çok babalarıyla mutlu olurlar.

Bir baba üzer mi evladını, kırar mı? Gözünün içine baka baka yalan söyler mi bir baba? Hem de nasıl. Hem de tüm duygularını tek tek ezer bir baba. Ve ona rağmen ayakta kalmaya çalışırsın, onun gibi olmamaya çalışırsın, kendini parçalarsın belki bir şeyler yoluna girer diye. Ama hiçbir şey yoluna girmez. Ve baban varmış gibi hissetmezsin hiçbir zaman. Bir şeyler paylaşabileceğin bir baba figürün hiç olmaz.

Babalar kızlarının ilk aşkıdır. Baba kız arasındaki aşk başka bir şeydir, farklı bir duygudur, özeldir.

Biz ki her okul çıkışı birlikte okuldan eve el ele tutuşup giden baba ve kız.

Baba omzu diye bir yer var. İliklerine kadar huzur hissettiğin.

Gittin baba. Geride bir kız çocuğu bıraktın.

Ben geceleri nasıl rahat uyuyabiliyor musun diye merak ettiğim için aradım. Çünkü ben uyuyamıyordum. Fark ettin mi sana baba diye hitap etmedim, edemedim. O kadar çok acıttın ki sana baba diyemezdim. Nasıl sinir ettin beni bilmiyorsundur. Kızım dedin ya ben ona sinirlendim. Özlemişim duymayı ama dayanamadım. Aylarca arayıp sormadan yaşayıp bana kızım diye hitap edemezsin ki. Beni bir kelimen ile kandıramazsın. Buna hakkın var mı? Sana da dediğim gibi; ne bu saatten sonra sen benim babamsın ne de ben senin kızın.

Prenses olmak için prense ihtiyacım yok. Ben zaten kralın kızıyım.

Bir babanın kızına sadece sesiyle bile verdiği huzur, ömre bedel!

Baba sevgisi görmeyen her kız çocuğu yanlış erkeklere inanır.

Beni tanıdığını sanıyorsun ama tanımıyorsun, baba. Ben senin bildiğin o kız değilim, ben daha fazlasıyım.

Bir babanın, benim biricik kızım, demesi tüm aşk sözlerini ezer geçer.

Baban duan. Baban dünyan. Baban her şeyin. Rabbim sen baba sevgisinden mahrum etme bizi. İsmail Nazım

Neden gittin Baba? Neden bıraktın beni? Neden elimden tutup ta güvende hissettirmedin? Hayal kırıklığına uğrattın? Hani kız çocuklarının ilk aşkı babalarıdır derler ya; Benim ilk aşkım neden sen olmadın baba.

Sensiz üç bayram, bir yıl geçti baba. Artık gelmesen de olur.

Babası tarafından sevilmeyen kızlar sevgiye inanmaz. Oysa ben sana inanmak istemiştim.

Karşıdan sarılarak gelen bir baba kız gördüm. İçim cız etti. Sadece arkadaşlarımı değil yoldan geçen herhangi bir baba kızı kıskanıyorum. Bilmeyen anlayamaz bu duyguyu.

Bak baba bu gece de ağlıyorum. Hıçkırıklarımı yutuyorum. Sessizce yastığıma gömüldüm ağlıyorum. Sensizliğime, beni hiç sevmeyişine ağlıyorum bu gece de.

Yarım kaldım. Bir sokak köşesinde bir baba-kızı izlerken yarım kaldım. Saçımı okşayan başka eller olunca yarım kaldım. Seni telaffuz edecek ses çıkmayınca yarım kaldım. Acını hep sol yanımda taşıdığımda anladım. Bu acı beni hep yarım bırakacak. Beni öldürmeyecek belki ama umutlarımı öldürecek bunu anladım.