Arkadaşa Laf Sokucu Sözler

Ağzımı bozmaya gerek yok. Gülüşlerimle de küfür edebiliyorum.

Terk etmek kolaysa senin için, el sallamak zor değil benim için.

Ara sıra kullan o beynini, yan etkisi yokmuş.

Dost dediğin kara günde belli olurmuş. Söndürün ışıkları, dostlarımı sayacağım!

Demişsin ya onun gibilerini cebimden çıkarırım diye. Dinle. Ben senin gibilerini tespihime dizerim tövbe tövbe diye çekerim.

Attığınız ya da atacaklarınız kazıkları saklıyorum, saklıyorum ki gün gelip bana döndüğünüzde sizi ağırlayacak yerim olsun.

Bana yol vermeyi düşünmeden önce. Sana verdiğim yolda yürümeyi öğren.

Sokacak lafım çok da koyacak yerin kalmamış.

Zoruna gittiğini duydum. Güzel yer, ben de gitmiştim!

Bugün laf koymayacağım. Çay koydum; gel, iç, insanlık gör.

İki büyük kaza geçirdim. Tramvay ve sen. En kötüsü sendin.

Çok talibim var diyenler; Sevinmeyin! Ucuz malın alıcısı çoktur.

Bazı insanların resimlerine bakıyorum, o kadar güzeller ki; hep resimlerde kalsınlar istiyorum. Çünkü karakterler objektife girmiyor.

Evet, sivri bir kadınım ben. Nerenle algılarsan orana batar cümlelerim. Yapacak bir şey yok.

Oturur, sana şerefi anlatırdım ama kaybettiği bir şeyi dinlemek ağır gelir insana.

Zor, biliyorum. Ama nasipte varsa açılır yollar. İzin ver Allah’ım.

Sen hayata at gözlükleriyle bakmaya devam edersen, birilerinin çüş demesi zoruna gitmesin.

Bana akıl verirken kalanı sana yetmeyecekse, benim için risk almanı istemem.

Dost ayağı başka ayaklara benzemez. Vurdu mu çıkaramazsın.

Yanımda olması gerekenler zaten yanımda, def olup gidenler kimin umurunda?

Küfür edemem ben bilirsin susuyorum. Dile getiremediklerimi sen anla.

İlla köpek olacağım diyorsan, sadakati öğren havlamayı değil.

Bilirsin ben bela okuyamam. Allah salanı versin.

En az benim kadar annemin de ahi tutar sana. Burnumdan getirdiğin süt, onun sonuçta.

Şimdi sahne senin, devam et! Ama sıra bana gelmesin, dua et!

Saçlarının neden döküldüğünü anladım. Kafanın içinde tutunacak bir yer bulamadıkları için.

Deliler tedavi edilebilir ama salaklar asla. Çok uğraşmayın!

Sen benim adımı bile anamazsın. Bırak dost kalmayı sen benim düşmanım bile olamazsın.

Bazı insanlar ayakkabı mağazası gibi, her numara var Allah için.

Konuştuğun kadar şerefli olsaydı hislerin; şerefini iki paralık etmezdi seçimlerin.

Fark etmediğimi sandığın her şeyi, ciğerim yana yana görmezden geldim.

Bilemezsin kim dost kim düşman. Bazen tuttuğun eldir seni arkandan vuran.

Kendine bir yol çizebilmek için, bazı insanların üzerini çizmek zorundasın.

Eksik olmayın, dedik. Fazla olmaya başladınız. Hayırdır?

Seni adam ederdim ama çoktan köpeğim olmuşsun, ne lüzumu var.

Beynin olduğuna inanmak istiyorum şaşırt beni.

Ne kazandığını bilmiyorum ama umarım beni kaybettiğine değmiştir.

Karaktersizliğine mavi boncuk takta, şerefsizliğine nazar değmesin.

Biz kimsenin varlığıyla var olmadık. Yokluğuyla da yok olmayız.

Keyfin bilir be. Sen yoksan hayalin var. Her türlü benimsin, yani.

Yürekli bir kadının başı, yüreksiz bir erkeğin omzuna ağır gelir.

Tebrikler, teknolojinin sınırlarını zorlamışsın; çıplak gözle gördüğüm ilk 3 boyutlu adisin!

Barışalım mı? dedi. Sen hiç bir kitabı iki kere okudun mu? dedim. Evet. dedi. Peki sonu değişti mi? dedim, sustu.

Her şeyi bilmene gerek yok haddini bil yeter.

Senin gibi bozukları kumbarada biriktirir, geleceğe yatırım yaparım. Ha çok mu sıkıştım; hiç düşünmem hemen harcarım.