Whatsapp Yazıları

Koyamadım hayatımı bir biçime, koyayım böyle hayatın içine.

Ve bazen de; seninle konuşmak iyi geldi, diyebileceğin birisi olmalı.

Galiba ben bu aşkta iyi halden müebbet yedim.

Otopsi istiyorum hayallerime, kurduğum düşler eceliyle ölmüş olamazlar.

Giderek daha çok seviyorum seni demişti. O yüzden gitti demek ki.

Olduğu kadar, olmadığı kader…

Gök kuşağım kirlendi renklerinle yıkar mısın?

Tabaklarda kalan son kırıntılar gibiydi sana olan sevgim. Sen beni hep bıraktın; bense hep arkandan ağladım.

Âlem kaşar olmuş tost yapan yok.

Susmak kabullenmek değil, cevaptır. Eğer insan kısa cümleler kuruyorsa, uzun yorgunlukları vardır.

Kötü bir işin en gizli şahidi vicdandır.

Bir otobüs aşkıydı belki bizimkisi benim yolum “son durak” seninkisi “müsait bir yer”di.

Yağmurlar düşünce tenime her damlayı sen sanıp aşk bildim. Ve biliyor musun gölgeni bile çok özledim.

Gökyüzünde bir yıldız olsaydım ilk sana kayardım.

Oluruna bıraktım seni; olmazların bende kaldı.

Peşimden gelme ben de kayboldum.

Sevdan üflendi bir kere vakit aşk-ı kıyamet. Sen kopuyorsun yüreğimde; gönlüm gönlüne emanet.

Hadi simit satanı anladım, kestane satanı da. Peki ya dost satan, o da mı ekmek parası?

Gözlerimin rengi standart ama bakışlarım adamına göre değişiyor.

Her tercih bir vazgeçiştir.

Aynı günde dört mevsime şahit olmak gibi bir şey bu… Önce özlüyor, sonra ağlıyor, akşamları küsüyor, geceleri çok seviyorum.

Zaman bütün hayallerimize ağzımın payını verdi.

Yıkıldı yolunu bekleyen şehir. Şimdi gelsen de bir, gelmesen de.

Sana muhtaç olduğum şu anda gel, yaşamak olsan da gel, ölüm olsan da gel.

Yanıltmasın seni melek bakışlar bazılarını şeytan bile ayakta alkışlar.

Her şey senin için…

Üzülme ne olur, bugünler dün olur.

Bin “günahın” olsa da bana, bir “gün ahım” yok sana.

Her insan huzur verir, kimileri gelince kimileri gidince.

Keşke bazı insanlar için ‘imalat hatası var, geri topluyoruz’ deseler.

Yüreğine giden bir bilet kes, cam kenarı değil can kenarı olsun.

Lafın bile gelişi var, sen hala neredesin?

İntihar köprüsü gibiyim bu günlerde, gözümden de, gönlümden de düşen düşene.

Hadi takas edelim bir şeylerimizi. Mesela gülüşünden ver ömrümden al.

Şirinleri mavi sanırdım görmeden önce seni…

Sen bana gel desen ben kavimler göçüyüm.

Şimdi söyle hayatını düzene mi sokayım, seni üzene mi?

“Gitmek” sadece bir eylemdir. “Unutmak” ise kocaman bir devrim…

Biz kimseyi yarı yolda bırakmadık onlar müsait bir yerde indiler…

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen, ben şimdi ‘aşk’ karınla; sana, ne şiirler yazarım.

Mutlak değer içindeki X gibiyim.

Ölmek sorun değil de hani bir gün mezarıma gelirsin de kalkıp sarılamamak koyar bana.

Seni sevmek ibadetim ama sevemem cenabetim.

Sahra çölü kadar büyük bir kalbim var gel kuma boğul!

Sessizliği dinle, söyleyecek çok şeyi var.

Sana nasıl davrandığımı sorgulama. Hepsinin mimarı sensin.