Varoş Sözler

İyi misin? Diye soruyor. Kötüyüm desek dünyayı yakacak ya hani tesellisine sıçtığım.

Bazen olmuyor; ama o kadar güzel olmuyor ki, ancak bu kadar güzel olmayabilirdi diyorsun.

Sen benim herkese gülümseyerek anlattığım kişiydin.

Hayatı dümen olanın, rotasına tecavüz ederim.

Ne kadar içersen iç başın döner, gidenler değil.

Üç kuruşluk insana beş kuruşluk değer verirsen, iki kuruşa satar.

Geceler uzun sigaralar kısa. Dertler çok dermen yok.

Menfaat caddesinde başlayan dostluk, çile yokuşunda son bulur.

Bana da yazıklar olsun. Çağırsan yine geleceğim.

İnsanlar, insanların içinde, insana hasret yaşarlar.

Her şey gönlümüzce olsun dedi, gönlümüzden olduk.

Varoş ruhlarınıza elit kişilikler yerleştirmeye çalışmayın lütfen. Göz yoruyorsunuz!

Açık çay içerdi hep. Demli olunca bardağın diğer tarafından beni göremezmiş, öyle derdi.

Allah kimseyi atı kıskandırmak için eşeğe bindirmesin.

Ben sadece, her şey eskisi gibi olsun istiyorum.

Hiç bir ayrılık benim ecelime hükmedemez! Gelenle doğmadım ki, gidenle öleyim.

Yalnızlığı seviyorum da sensizliğe bir türlü alışamadım.

Bazen bir şeyleri oluruna bırakmak onlara sarılmaya, uğraşmaya göre kat kat daha güçlü bir eylemdir.

İlk tanıştığımızda senden hoşlanmaktan korkmuştum, sonra sana âşık olmaktan korktum ve şimdi de seni kaybetmekten korkuyorum.

Havalar serin, mevzular derin, en sevdiğim yerin, Kahverengi gözlerin.

Evet bayım! Bulutları severim ve siz benim gökyüzümsünüz.

Anlatamadığım ve anlatamayacağım o kadar çok şey var ki.

Ben bu semtin boş sokaklarını sevdim, muhabbetini değil.

Hissediyorum sende özlüyorsun. Artık uzatmasan diyorum.

Zirve tek kişiliktir diyorsunuz da, maşallah herkes zirvede!

Hayat tespih gibidir. Bazen sallamak, bazen çekmek gerekir.

Saklayacak bir şeyin yoksa korkacak bir şeyin yok demektir.

Nikonlarla canonlarla poz vermesek te, bütün mobeseler tanır bizi.

Ha ondan mesaj beklemişim ha otobüs durağında vapur.

Anlamam o kadar incesini. Sen yanımdayken yaşamak güzeldi işte.

Sendeki namus kadar Ankara’da deniz var.

Aşk nasip işidir, hesap işi değil. Aşk adayıştır, arayış değil.

Çayı açık severim ama seni çok koyu sevdim ben.

Yerime koydukların, sana koyması dileğiyle!

Yaralıyoruz kendimizi, sevmeyen yüreksiz biri için.

Sevdiklerim hep sevmediğim izler bıraktı.

Bunu da yaz hâkim bey, umuda kelepçe vurulmaz.

Sen uyurdun, bilmezdin. Ben uzaklardan üstünü örterdim her gece.

Çok vakit kaybettik çok, artık mutlu olsak diyorum.

Dün gece seni anlattım yıldızlara. Kafana takma ona da kayacağız dediler.

Huzur denilen o şeyin her santimine ihtiyacım var bu aralar. Bana biraz bahar gerekiyor. Çok üşüdüm.

Ne demiş şair; uyuyalım. Hiçbir şey olmazsa sabah olur.

Sonra çay bize bir gerçeği daha öğretti. Bekleyen her şey soğur, acır ve bayatlar.

Seninle karşılaştım ya. Birileri sanki benim için dua etmiş.

İki kelime yetiyor, seni seven kalbi kırmaya.

Biz başka severdik. O yüzden başka sevemedik.

Ben kötü biri değilim, sen iyi biri olmamı hak etmemişsindir.

Umut etmekten bile yorulduysan, anlamını kaybetmişsin demektir.

Hayat sadece bir an; ya efendisi olursun ya da kölesi.

Ne ile yaşarsın biliyor musun çocuk? Aşk ile yaşarsın. Hem de hapşırmadan çok yaşarsın.

Senin küçük bir elvedan, böyle büyük bir aşkı bitirebilir mi?

Gitmek sadece bir eylemdir. Unutmak ise kocaman bir devrim.

En âşık olunmuş halini, yalnızca ben biliyorum!

Bir bakmışsın Allah hiç ummadığın bir anda, vermiş kalbine mutluluğu.

Biz geceleri seviyoruz diye kimse kendini yıldız sanmasın.

Çünkü ayrılıklarda sevdaya dahil çünkü ayrılanlar hala sevgili.

Sen yoksan hayatımda, ben yokum o hayatta.

Belki de bizim kaderimiz mutsuz olmaktı, başkaları mutlu olsun diye.

Herkesin bir gideni vardır, içinden bir türlü uğurlayamadığı.

Sen zamanla iyileşen bir yaraydın, ben kaşıya kaşıya büyüttüm seni.

Beni paramparça ettiğinde bile, yüzüne tebessüm ettim.

Eline el değmesini değil, gölgesine gölge değmesini kıskanmaktır sevda.

Çözemedim bazılarını, uzaktan mı adamlar, adamlıktan mı uzaklar.

Verdiğin acı o kadar güzel ki, başkasıyla yaşayacağım mutluluğa değişmem.

Geç kalınmış değil de, artık gerek kalmamış gibi.

Bazen yarım bıraktığın şeyler olur, senin de yarım kaldığın.

Salıncaktan düşen bir çocuk, hiç küser mi parka?